Στο πλαίσιο του Τριήμερου με τον τίτλο «Πολυγεγονός της Κοινωνικής Πολιτικής» του Δήμου Θεσσαλονίκης, η ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων, σε συνεργασία με τον Δήμο Θεσσαλονίκης, διοργάνωσε την Πέμπτη 18 Ιουνίου 2026 στρογγυλή τράπεζα με θέμα «Πρόληψη και Προστασία Παιδιών και Εφήβων – Εθνική Στρατηγική».
Η συζήτηση ανέδειξε την ανάγκη για μια συνεκτική, συμμετοχική και αποτελεσματική πολιτική παιδικής προστασίας, η οποία θα δίνει προτεραιότητα στην πρόληψη, την έγκαιρη παρέμβαση, την ενδυνάμωση των παιδιών και των οικογενειών και τη δημιουργία ασφαλών και συμπεριληπτικών κοινοτήτων.
Στη στρογγυλή τράπεζα συμμετείχαν επαγγελματίες και εμπειρογνώμονες από τον χώρο της παιδικής προστασίας, της εκπαίδευσης, της εγκληματολογίας και της νομικής επιστήμης, οι οποίοι ανέπτυξαν προσεγγίσεις γύρω από την πρόληψη της βίας και της νεανικής παραβατικότητας, την εφαρμογή της Εθνικής Στρατηγικής και τον ρόλο της Πολιτείας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, του σχολείου και της κοινωνίας των πολιτών.
Η πρόληψη ξεκινά από την κοινότητα, το σχολείο και την οικογένεια
Ο πρώην Συνήγορος του Παιδιού κ. Γιώργος Μόσχος έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην ανάγκη η πρόληψη να αποτελέσει οργανωμένη και σταθερή πολιτική και όχι αποσπασματική δράση. Όπως ανέφερε, απαιτείται στενή συνεργασία μεταξύ των φορέων, συστηματική εκπαίδευση των παιδιών από το νηπιαγωγείο έως το λύκειο και ουσιαστική ψυχοκοινωνική υποστήριξη των οικογενειών, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης.
Στο ίδιο πλαίσιο, υπογράμμισε την ανάγκη ύπαρξης ψυχοκοινωνικών υπηρεσιών στις γειτονιές και στους δήμους, καθώς και ψυχολόγων στα σχολεία, ενώ ανέδειξε ως κρίσιμο ζήτημα την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Όπως σημείωσε, οι εκπαιδευτικοί συχνά διαθέτουν διάθεση και ιδέες, αλλά δεν τους παρέχεται ο απαραίτητος χρόνος και χώρος, καθώς πιέζονται από τις απαιτήσεις της διδακτέας ύλης.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ανάγκη εκπαίδευσης των παιδιών για την ασφαλή και δημιουργική χρήση του διαδικτύου, επισημαίνοντας ότι η απαγόρευση δεν αποτελεί λύση. Παράλληλα, ανέδειξε τη σημασία δράσεων ήδη από το νηπιαγωγείο για τη διαφορετικότητα, την αποδοχή και τη συνύπαρξη.
Αναφερόμενος σε προγράμματα ψυχικής υγείας παιδιών και εφήβων, υπογράμμισε τη σημασία της συμμετοχής των ίδιων των παιδιών στη διαμόρφωση των παρεμβάσεων. Το σχολείο, όπως τόνισε, χρειάζεται να γίνει ένας χώρος με περισσότερη αλληλεπίδραση και διάλογο, όπου τα παιδιά θα μπορούν να εκφράζονται και να συζητούν μεταξύ τους.
Τέλος, στάθηκε ιδιαίτερα στη γλώσσα που χρησιμοποιείται για τα παιδιά, επισημαίνοντας ότι η εύκολη χρήση χαρακτηρισμών όπως «παραβατικός» μπορεί να δημιουργήσει στιγματισμό και να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο το παιδί αντιμετωπίζεται από το σχολείο και την κοινωνία.
Το σχολείο ως χώρος πρόληψης και δημιουργίας του «ανήκειν»
Η εκπαιδευτικός κα Δώρα Κοντού υπογράμμισε ότι οι δράσεις πρόληψης δεν ωφελούν μόνο τα παιδιά αλλά και τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς. Ιδιαίτερη σημασία απέδωσε στη λειτουργία του «κύκλου» ως εργαλείου επικοινωνίας και συμμετοχής, αλλά και στη δημιουργία μιας αίσθησης του «ανήκειν» για κάθε παιδί.
Αναφέρθηκε στην εμπειρία της από τη Γερμανία και στη λειτουργία στεκιών νέων στις γειτονιές, όπου οι νέοι είχαν στη διάθεσή τους έναν ασφαλή χώρο και πρόσβαση ακόμη και σε ψυχολόγο ή κοινωνικό λειτουργό. Όπως σημείωσε, τέτοιοι χώροι μπορούν να λειτουργήσουν ουσιαστικά προληπτικά, παρέχοντας στους νέους έναν χώρο συνάντησης, έκφρασης και δημιουργικής απασχόλησης.
Παράλληλα, επισήμανε ότι σήμερα οι νέοι συχνά καταλήγουν να συναντώνται στους χώρους των σχολείων, ακόμη και όταν αυτό δεν αποτελεί την επιθυμητή λύση. Για τον λόγο αυτό, ανέδειξε την ανάγκη δημιουργίας οργανωμένων χώρων νεολαίας στις γειτονιές.
Σημείωσε επίσης ότι υπάρχουν εκπαιδευτικοί με ιδέες, διάθεση και όρεξη να υλοποιήσουν τέτοιες δράσεις, όμως το εκπαιδευτικό σύστημα δεν τους προσφέρει πάντοτε τον απαιτούμενο χρόνο και χώρο.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη χρήση του όρου «παραβατικότητα», επισημαίνοντας ότι χρησιμοποιείται πολλές φορές υπερβολικά εύκολα και γρήγορα και ότι, ιδιαίτερα στο δημοτικό σχολείο, χρειάζεται μεγάλη προσοχή ώστε να μην στιγματίζονται παιδιά για συμπεριφορές που μπορούν να αντιμετωπιστούν παιδαγωγικά.
Νέοι άνθρωποι και δημόσιος χώρος: η πρόληψη μέσα στη γειτονιά
Στη συζήτηση αναδείχθηκε και η σημασία των στεκιών νέων, των κέντρων νεότητας, του streetwork και του youth work ως εργαλείων πρόληψης.
Ο κ. Γαβαλάς, νόμιμος εκπρόσωπος και ιδρυτικό μέλος της ΑΡΣΙΣ, αναφέρθηκε στη δημιουργία από τον Δήμο Θεσσαλονίκης στεκιού νέων και κέντρου νεότητας και εθελοντισμού στην Άνω Πόλη, ως ένα παράδειγμα δημιουργίας χώρου για τους νέους μέσα στην ίδια τη γειτονιά.
Παράλληλα, υπογραμμίστηκε η σημασία της παρουσίας επαγγελματιών στους δημόσιους χώρους, στις γειτονιές και στα πάρκα. Το streetwork και το youthwork μπορούν να δημιουργήσουν σχέσεις εμπιστοσύνης με τους νέους και να λειτουργήσουν προληπτικά, πριν ένα πρόβλημα εξελιχθεί σε κρίση.
Η ανάγκη δεν είναι μόνο να υπάρχουν μεμονωμένες δράσεις, αλλά να υπάρξει οργάνωση και συνδυασμός όλων αυτών των παρεμβάσεων σε ένα συνεκτικό τοπικό σύστημα πρόληψης.
Ο κ. Γαβαλάς έθεσε, επίσης, το ζήτημα της απουσίας μιας κεντρικής αρχής της Πολιτείας που να έχει την ευθύνη για τον σχεδιασμό, τον συντονισμό και την παρακολούθηση μιας εθνικής πολιτικής πρόληψης. Ως αντίστοιχη ανάγκη σε τοπικό επίπεδο, διατυπώθηκε η πρόταση για τη δημιουργία μιας οργανωμένης δομής ή υπηρεσίας σε επίπεδο Δήμου, που θα μπορούσε να συντονίζει τις σχετικές δράσεις.
Η φωνή των νέων στη διαμόρφωση των πολιτικών
Ο εκπρόσωπος του Δημοτικού Συμβουλίου Νέων Θεσσαλονίκης, κ. Αντώνης Παράσογλου, αναφέρθηκε στην ανάγκη οι νέοι να συμμετέχουν ουσιαστικά στις δράσεις που αφορούν τη ζωή και το μέλλον τους.
Όπως σημείωσε, απαιτούνται παρεμβάσεις που να αφορούν τη βελτίωση της ζωής των νέων σε όλα τα επίπεδα, αλλά και την προστασία και την πρόληψη.
Στο πλαίσιο αυτό αναφέρθηκε και στην πρωτοβουλία του Δημάρχου Θεσσαλονίκης να ζητήσει από το Δημοτικό Συμβούλιο Νέων να ξεκινήσει μια οργανωμένη επαφή με τα 15μελή συμβούλια των λυκείων, ώστε μαθητές και νέοι να επισκέπτονται το Δημαρχείο, να συζητούν μεταξύ τους και με εκπροσώπους του Δήμου και να δημιουργηθεί ένας πιο άμεσος δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ της νεολαίας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Η εκπαιδευτικός και συντονίστρια του Συμβουλευτικού Σταθμού Παιδιών και Εφήβων της ΑΡΣΙΣ κα Έλενα Ασλανίδου τόνισε από την πλευρά της ότι οι νέοι χρειάζονται μια «γενική ομπρέλα», ένα ασφαλές και ανοιχτό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα έχουν ελευθερία να εκφράζονται, να δημιουργούν, να συναντιούνται και να αναπτύσσουν τις δικές τους πρωτοβουλίες.
Ο κ. Γαβαλάς συμπλήρωσε ότι η ενεργή συμμετοχή νέων ανθρώπων στις δράσεις είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η παρουσία τους από μόνη της μπορεί να ενισχύσει τη συμμετοχή και να δημιουργήσει μια διαφορετική δυναμική.
Από την πρόληψη στην καταστολή: η κριτική στο ποινικό δίκαιο ανηλίκων
Ο Επίκουρος Καθηγητής Εγκληματολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης κ. Δημήτρης Κόρρος έθεσε στο επίκεντρο της συζήτησης τον ρόλο του ποινικού δικαίου ανηλίκων.
Όπως επισήμανε, το ποινικό δίκαιο ανηλίκων υποτίθεται ότι έχει παιδαγωγικό χαρακτήρα. Ωστόσο, δημιουργείται μια σημαντική αντίφαση όταν το ίδιο σύστημα συνδυάζει την καταστολή με τη διαπαιδαγώγηση.
Αναφέρθηκε στην κατεύθυνση των νομοθετικών αλλαγών των τελευταίων ετών, υποστηρίζοντας ότι οι μεταβολές στο ποινικό δίκαιο από το 2019 και μετά κινούνται σε μεγάλο βαθμό προς την αυστηροποίηση και την ενίσχυση της κατασταλτικής λογικής.
Σημείωσε επίσης ότι, παρότι η φυλάκιση ανηλίκων εξακολουθεί να αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, η αυστηροποίηση του πλαισίου επηρεάζει συνολικά το σύστημα αντιμετώπισης των ανηλίκων που εμπλέκονται με το ποινικό σύστημα.
Ιδιαίτερα κρίσιμη ήταν η επισήμανσή του ότι η καταστολή δεν έχει αποδείξει ότι μπορεί να επιτύχει τον επιδιωκόμενο παιδαγωγικό και κοινωνικό σκοπό. Εάν η εμπειρία της φυλακής έχει βοηθήσει κάποιον ανήλικο να αλλάξει τη ζωή του, αυτό αποτελεί εξαίρεση και όχι αποτέλεσμα της λειτουργίας του σωφρονιστικού συστήματος.
Παράλληλα, τόνισε ότι οι φυλακές ανηλίκων αποτελούν ιδιαίτερα σκληρά περιβάλλοντα, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο σημαντική την επένδυση στην πρόληψη και στις εναλλακτικές μορφές αντιμετώπισης.
Η Εθνική Στρατηγική και το ζήτημα της εφαρμογής της
Ο δικηγόρος παιδικής προστασίας της ΑΡΣΙΣ και νομικός σύμβουλος του Συμβουλευτικού Σταθμού Παιδιών και Εφήβων της ΑΡΣΙΣ κ. Κώστας Κυρμανίδης έθεσε στο επίκεντρο τη σχέση μεταξύ της Εθνικής Στρατηγικής και της πραγματικής εφαρμογής των προβλεπόμενων μέτρων.
Όπως ανέφερε, όταν διευρύνεται συνεχώς το πεδίο των συμπεριφορών που χαρακτηρίζονται ως ποινικά αξιόποινες, είναι αναμενόμενο να αυξάνονται και οι καταγεγραμμένες περιπτώσεις παραβατικότητας. Δημιουργείται έτσι ένας φαύλος κύκλος, στον οποίο η αύξηση των καταγεγραμμένων περιστατικών μπορεί να τροφοδοτεί έναν «ηθικό πανικό» και, στη συνέχεια, ο ηθικός πανικός να οδηγεί σε περαιτέρω αυστηροποίηση της νομοθεσίας.
Σημείωσε ότι η εικόνα για την αύξηση της παραβατικότητας των ανηλίκων βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε αστυνομικά αρχεία. Τα στοιχεία των ετών 2020 και 2021 δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν με τον ίδιο τρόπο, καθώς η πανδημία COVID-19 περιόρισε σημαντικά την κοινωνική δραστηριότητα. Ως εκ τούτου, η αύξηση που καταγράφεται το 2022 χρειάζεται να αξιολογηθεί λαμβάνοντας υπόψη τη συγκεκριμένη συγκυρία.
Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ιδιαίτερα χαμηλές θέσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως προς την καταγεγραμμένη παραβατικότητα ανηλίκων, γεγονός που απαιτεί προσεκτική αξιολόγηση πριν υιοθετηθεί η εικόνα μιας γενικευμένης και ανεξέλεγκτης έξαρσης.
Σε σχέση με την Εθνική Στρατηγική, αναφέρθηκε στο εκτενές κείμενο των προτάσεων και στα περίπου 70 μέτρα που περιλαμβάνει, επισημαίνοντας ότι το βασικό ζήτημα δεν είναι μόνο ο σχεδιασμός αλλά κυρίως η υλοποίηση, η παρακολούθηση και η αξιολόγηση των δράσεων.
Επισήμανε ακόμη ότι, ακόμη και στο επίπεδο της εφαρμογής, σημαντικό μέρος της πολιτικής φαίνεται να επικεντρώνεται στα παιδιά που έχουν ήδη εμπλακεί σε παραβατικές συμπεριφορές, αντί να δίνεται αντίστοιχο βάρος στην πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην αυστηροποίηση του πλαισίου για την προσωρινή κράτηση και τον εγκλεισμό ανηλίκων, σημειώνοντας ότι μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα υπήρξαν επανειλημμένες αλλαγές προς αυστηρότερη κατεύθυνση, ενώ παράλληλα καταργήθηκαν ή περιορίστηκαν ορισμένες ευνοϊκότερες ρυθμίσεις για τα παιδιά.
Τέλος, έθεσε ζήτημα δημοκρατικής συμμετοχής στον σχεδιασμό της Εθνικής Στρατηγικής, επισημαίνοντας την ανάγκη να συμμετέχουν στη διαμόρφωση και αξιολόγησή της όχι μόνο ακαδημαϊκοί, αλλά και εκπαιδευτικοί, επαγγελματίες παιδικής προστασίας, κοινωνικοί φορείς, οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και, κυρίως, τα ίδια τα παιδιά και οι νέοι.
Η παιδική προστασία δεν μπορεί να είναι μόνο ζήτημα ποινικής πολιτικής
Ο δικηγόρος παιδικής προστασίας της ΑΡΣΙΣ κ. Θωμάς Χαραλαμπίδης αναφέρθηκε στην ευρύτερη τάση δημιουργίας «ηθικών πανικών» γύρω από τη νεανική παραβατικότητα και στη σύνδεσή τους με την αυστηροποίηση των ποινών.
Υπογράμμισε ότι πίσω από τη συζήτηση για την παραβατικότητα υπάρχει ένα σημαντικό έλλειμμα κοινωνικής πολιτικής. Η οικογένεια, όπως σημείωσε, βρίσκεται συχνά αντιμέτωπη με έναν μεγάλο αριθμό απαιτήσεων και «πρέπει», με αποτέλεσμα οι γονείς να αισθάνονται ότι πρέπει να αντιμετωπίσουν μόνοι τους σύνθετα προβλήματα.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ανάγκη να ξεκινήσει η πρόληψη από το σχολείο. Αναφέρθηκε σε περιπτώσεις όπου η πορεία ενός παιδιού προς την περιθωριοποίηση μπορεί να ξεκινήσει από επαναλαμβανόμενες αποβολές, απομάκρυνση από το σχολικό περιβάλλον και συνεχείς αλλαγές σχολικού πλαισίου, οι οποίες τελικά μπορούν να ενισχύσουν τον αποκλεισμό αντί να αντιμετωπίσουν την αιτία του προβλήματος.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στις πρόσφατες διεθνείς τάσεις αυστηροποίησης του ποινικού δικαίου ανηλίκων, επισημαίνοντας ότι η συζήτηση για χαμηλότερα όρια ηλικίας εγκλεισμού αποτελεί μια ιδιαίτερα ανησυχητική κατεύθυνση.
Τέλος, έθεσε και το ζήτημα της διακρίβωσης ηλικίας, επισημαίνοντας την ανάγκη το σχετικό πλαίσιο να είναι συμβατό με το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο προστασίας των δικαιωμάτων του παιδιού.
Η εμπειρία της ΑΡΣΙΣ: ευέλικτες και συμμετοχικές παρεμβάσεις
Η κα Έλενα Ασλανίδου, παρουσιάζοντας την εμπειρία του Συμβουλευτικού Σταθμού Παιδιών και Εφήβων της ΑΡΣΙΣ, αναφέρθηκε στις παρεμβάσεις που πραγματοποιούνται στα σχολεία με τη συμμετοχή παιδιών, εκπαιδευτικών και, όπου είναι εφικτό, γονέων.
Όπως σημείωσε, οι παρεμβάσεις μπορεί να είναι μία μεμονωμένη δράση, όμως πολύ πιο αποτελεσματικός είναι ένας κύκλος παρεμβάσεων με συνέχεια και δυνατότητα παρακολούθησης. Το μοντέλο αυτό εφαρμόζεται στον Συμβουλευτικό Σταθμό με τρόπο ευέλικτο, ώστε να προσαρμόζεται στις ανάγκες διαφορετικών ομάδων-στόχων.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στους γονείς, καθώς συχνά όσοι συμμετέχουν σε δράσεις πρόληψης δεν είναι απαραίτητα εκείνοι που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη υποστήριξης. Αντίθετα, μπορεί να συμμετέχουν γονείς που είναι ήδη ιδιαίτερα ανήσυχοι ή φοβισμένοι για όσα συμβαίνουν στα παιδιά τους.
Σχετικά με το διαδίκτυο, τόνισε ότι η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται στους «κινδύνους του διαδικτύου». Χρειάζεται να δίνεται στα παιδιά η δυνατότητα να μάθουν πώς να κινούνται μέσα στο ψηφιακό περιβάλλον με ασφάλεια, κριτική σκέψη και υγιή τρόπο.
Η ψηφιακή ζωή των παιδιών χρειάζεται εκπαίδευση και κριτική σκέψη
Ο κ. Κώστας Κυρμανίδης ανέδειξε και την ανάγκη ενίσχυσης της ευθύνης των ψηφιακών πλατφορμών και των παρόχων για την ασφαλή περιήγηση των παιδιών και των εφήβων.
Όπως επισήμανε, η θέσπιση ηλικιακών ορίων από μόνη της δεν αρκεί, καθώς τα παιδιά εξακολουθούν να εκτίθενται σε περιεχόμενο και διαφημιστικά μηνύματα που μπορούν να επηρεάσουν τη συμπεριφορά και τις επιλογές τους.
Για τον λόγο αυτό, υπογράμμισε την ανάγκη η εκπαίδευση να συνδέεται με την καθημερινότητα των παιδιών: να συζητούν, για παράδειγμα, γιατί τους αρέσει ένα τραγούδι, τι πραγματικά λένε οι στίχοι, γιατί ακολουθούν έναν συγκεκριμένο influencer ή πώς μπορούν να αναγνωρίζουν τη ρητορική μίσους και τη χειραγώγηση.
Όπως σημείωσε, τα παιδιά δεν «ωριμάζουν» ξαφνικά επειδή αποκτούν πρόσβαση σε ενήλικο περιεχόμενο. Συχνά έρχονται αντιμέτωπα με καταστάσεις τις οποίες δεν έχουν ακόμη τα εργαλεία να διαχειριστούν.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στην ανάγκη αποτελεσματικών μηχανισμών καταγγελίας και προστασίας από την κακοποίηση στο διαδίκτυο, επισημαίνοντας ότι σχετικές προσπάθειες δεν έχουν πάντοτε λειτουργήσει αποτελεσματικά.
Η εκπαίδευση χρειάζεται χρόνο και ανθρώπους
Η κα Βασιλική Φυτώκα, εκπαιδευτικός, έθεσε το ζήτημα των πραγματικών συνθηκών μέσα στις οποίες καλούνται να λειτουργήσουν τα σχολεία.
Τόνισε την ανάγκη μικρότερων τάξεων, ακόμη και με περίπου 15 μαθητές, ώστε να υπάρχει πραγματικός χώρος για επικοινωνία, πρόληψη και παιδαγωγική παρέμβαση.
Παράλληλα, ανέδειξε την αντίφαση που δημιουργείται όταν από τη μία πλευρά ζητείται από τους εκπαιδευτικούς να υλοποιούν δράσεις πρόληψης και από την άλλη καλούνται να καλύψουν μια ολοένα μεγαλύτερη ύλη, χωρίς να τους παρέχεται ο αντίστοιχος χρόνος.
Έθεσε επίσης το ζήτημα των κοινωνικών λειτουργών που εργάζονται στα σχολεία, επισημαίνοντας την ανάγκη να μην λειτουργούν απομονωμένα, αλλά να διαθέτουν κατάλληλη εποπτεία και ένα σαφές πλαίσιο συνεργασίας.
Μια κοινή κατεύθυνση: από την καταστολή στην πρόληψη
Παρά τις διαφορετικές αφετηρίες των συμμετεχόντων, η συζήτηση ανέδειξε μια κοινή διαπίστωση: η προστασία των παιδιών και η πρόληψη της νεανικής παραβατικότητας δεν μπορούν να στηρίζονται πρωτίστως στην καταστολή.
Η πρόληψη ξεκινά πολύ πριν ένα παιδί έρθει σε επαφή με το ποινικό σύστημα. Ξεκινά από την οικογένεια, το σχολείο, τη γειτονιά, τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας και κοινωνικής φροντίδας, τους χώρους δημιουργικής έκφρασης και συμμετοχής των νέων, αλλά και από το ίδιο το ψηφιακό περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνουν τα παιδιά.
Κοινή ανάγκη που αναδείχθηκε ήταν η δημιουργία ενός συνεκτικού τοπικού και εθνικού δικτύου πρόληψης, με σαφείς ρόλους, σταθερή χρηματοδότηση, διεπιστημονική συνεργασία, αξιολόγηση των παρεμβάσεων και ουσιαστική συμμετοχή των παιδιών και των νέων.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση μπορεί να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο, καθώς βρίσκεται πιο κοντά στην καθημερινότητα των παιδιών και των οικογενειών. Ψυχοκοινωνικές υπηρεσίες στις γειτονιές, κέντρα και στέκια νέων, streetwork και youthwork, συνεργασία με σχολεία, υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών μπορούν να αποτελέσουν ένα πραγματικό τοπικό σύστημα πρόληψης.
Για την ΑΡΣΙΣ, η επένδυση στην πρόληψη, η ενδυνάμωση των παιδιών και των οικογενειών, η δημιουργία ασφαλών χώρων για τους νέους και η συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για μια κοινωνία που προστατεύει έγκαιρα, δεν στιγματίζει, δεν αποκλείει και δίνει σε κάθε παιδί χώρο να μεγαλώσει με ασφάλεια, αξιοπρέπεια και ίσες ευκαιρίες.
Ο Συμβουλευτικός Σταθμός Παιδιών και Εφήβων λειτουργεί στο πλαίσιο του Κέντρου Πρόληψης και Προστασίας Παιδιών και Εφήβων του Δήμου Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με την ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων.
Η πράξη με τίτλο «Κέντρο Πρόληψης και Προστασίας Παιδιών και Εφήβων του Δήμου Θεσσαλονίκης» με Κωδικό ΟΠΣ 6018247 έχει ενταχθεί στο Πρόγραμμα «Κεντρική Μακεδονία 2021-2027» και στην Προτεραιότητα «Προώθηση της Κοινωνικής Συνοχής στην Κεντρική Μακεδονία – Παρέμβαση του ΕΚΤ+» και συγχρηματοδοτείται από την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο).
